بمناسبت ۵ خرداد؛ سالروز اکتشاف اولین چاه نفت در خاورمیانه، بی‌آن‌که نامی از مسجدسلیمان باشد

دیروز ۴ خرداد بود که این روز به احترام ایستادگی و مقاومت مردم دزفول،به نام این شهر ثبت شده است؛رویدادی درست،شفاف و مبتنی بر واقعیت تاریخی.اما امروز ۵ خرداد روزی است که به نام “اکتشاف اولین چاه نفت در خاورمیانه” نام‌گذاری شده،بی‌آنکه کوچک‌ترین اشاره‌ای به نام شهری شود که این افتخار بزرگ در آن رقم خورده؛مسجدسلیمان.

این سکوت یک بی‌تفاوتی ساده نیست؛یک تحریف تدریجی و خطرناک است.تحریفی که ممکن است در سال‌های آینده،تاریخ را به گونه‌ای دیگر به فرزندان ما روایت کند.همان‌گونه که بسیاری از “اولین‌های”دیگر مسجدسلیمان،در گذر زمان یا به فراموشی سپرده شدند یا توسط شهرهای دیگر مصادره شدند،این بار نوبت به بزرگ‌ترین برگ از شناسنامه مسجدسلیمان رسیده است؛نخستین چاه نفت خاورمیانه.

۵ خرداد در هیچ سند رسمی کشوری به نام مسجدسلیمان گره نخورده.در هیچ تقویم رسمی،در هیچ کتاب درسی، در هیچ بیانیه دولتی، اثری از این نام نیست و از آن بعنوان سالروز اکتشاف اولین چاه خاورمیانه یاد می‌کنند در حالی که اگر این اتفاق در هر نقطه دیگری از ایران رخ داده بود،نه‌تنها در تقویم که بر پیشانی تاریخ کشور ثبت می‌شد.

بدتر آنکه مسئولان محلی مسجدسلیمان به جای اعتراض و پیگیری ثبت رسمی این روز به نام مسجدسلیمان، به برگزاری مراسم‌های محلی اکتفا کرده‌اند و از آن دستاوردهای تبلیغاتی ساخته‌اند. این یعنی پذیرش بی‌صدای تحریف و سکوت در برابر حذف تاریخی یک شهر از حافظه ملی.

اگر امروز ما نگوییم، فردا خواهند نوشت:«اولین چاه نفت ایران در خوزستان، جایی حوالی اهواز یا دزفول یا فلان منطقه حفر شد.» و نسل‌های آینده، دیگر نامی از مسجدسلیمان نخواهند شناخت.

ما فراموش نمی‌کنیم؛ مسجدسلیمان، شهر آغاز نفت است. نه فقط در ایران بلکه در تمام خاورمیانه. سکوت امروز، خیانت به حقیقت است.